Uczniowie z wadą słuchu

Zestawienie trudności wynikających z wady słuchu i pomoc w ocenianiu postępów w nauce uczniów niedosłyszących i niesłyszących:
poniższe informacje służą między innymi temu, by nauczyciel mógł odróżnić problemy ucznia, wynikające z wady słuchu, od problemów innego typu

LEKKI UBYTEK SŁUCHU (21 – 40 db)

Charakterystyczne zaburzenia w rozwoju mowy i odbiorze dźwięków:
– uczeń nie słyszy cichej mowy i szeptu
-uczeń nie słyszy mowy w hałaśliwym pomieszczeniu
– uczeń ma problemy z różnicowaniem głosek dźwięcznych dźwięcznych i bezdźwięcznych
– mogą wystąpić problemy w artykulacji niektórych głosek.

Specyficzne trudności szkolne ucznia:
– ma trudności z rozumieniem tekstów wypowiadanych cicho lub szeptem
– ma problemy ze śledzeniem toku lekcji
– nie zawsze wie, co należy zrobić
– sprawia wrażenie, że ma trudności ze świadomą koncentracja uwagi
– ma trudności w analizie i syntezie słuchowej słów
– popełnia błędy przy pisaniu tekstów ze słuchu, często myli głoski dźwięczne i bezdźwięczne

UMIARKOWANY UBYTEK SŁUCHU (41 – 70 DB)

Charakterystyczne zaburzenia w rozwoju mowy i odbiorze dźwięków
– nie słyszy wypowiedzi z dalszej odległości
– nie korzysta z rozmów prowadzonych w gwarnym pomieszczeniu
– nie nadąża za tokiem dłuższej rozmowy
– nie korzysta z informacji, które nie są kierowane bezpośrednio do niego
– nie słyszy intonacji wypowiedzi
– nie rozumie dużej części audycji radiowych i telewizyjnych, tekstów piosenek z nagrań
– nie rozumie tekstów filmów zagranicznych z dubbingiem
– niewiele korzysta z przedstawień teatralnych
– ma zaburzoną artykulację głosek dźwięcznych szumiących (sz, ż, cz, dź), syczących (s,z,c, dz), ciszących (ś, ć, ź, dź)
– ma znaczne problemy z analizą i synteza słuchową słów
– ma uboższe słownictwo
– popełnia błędy gramatyczne w mowie
– ma osłabioną pamięć słuchową

Specyficzne trudności szkolne ucznia:
– ma mniejszą wiedzę ogólną
– nie nadąża za tokiem lekcji
– z trudem korzysta z lekcji prowadzonej metodą pogadanki i dyskusji
– ma trudności z rozumieniem pytań i poleceń
– ma trudności z właściwą interpretacją wypowiedzi nacechowanych emocjonalnie
– ma trudności ze zrozumieniem dłuższych tekstów
– ma trudności z przyswajaniem abstrakcyjnych pojęć i nowych terminów
– popełnia błędy w prawidłowym zapisie wyrazów (myli głoski o podobnym brzmieniu)
– ma problemy z formułowaniem poprawnych gramatycznie wypowiedzi
– popełnia liczne błędy językowe w wypowiedziach pisemnych
– odpowiada ustnie i pisemnie w sposób uproszczony, krótko, schematycznie, czasem nie na temat
– ma trudności z przyswajaniem języka obcego.

ZNACZNY UBYTEK SŁUCHU (71 – 90 DB)

Charakterystyczne zaburzenia w rozwoju mowy i odbiorze dźwięków
– słaby jest rozwój mowy we wszystkich jej zakresach (leksykalnym, gramatycznym, artykulacyjnym
– nie zauważa, nie różnicuje, a w związku z tym nie reaguje adekwatnie na dźwięki z otoczenia
– mowę odbiera głównie na drodze wzrokowo-słuchowej
– nie korzysta z wypowiedzi innych uczniów w klasie
– ma bardzo słabą pamięć słuchową

Specyficzne trudności szkolne ucznia:
– ma znacznie ograniczony zasób wiedzy ogólnej, powodujący istotne problemy w opanowaniu wiadomości ze wszystkich przedmiotów nauczania
– ma znacznie ograniczony zasób słownictwa czynnego i biernego
– ma trudności z prawidłowym formułowaniem wypowiedzi pisemnych
– popełnia bardzo dużo błędów językowych, które sprawiają, że wypowiedzi staja się niekomunikatywne
– rzadko i niechętnie wypowiada się na lekcji
– mówi niewyraźnie, co powoduje, że jego wypowiedzi na zadane pytanie mogą być nie zrozumiałe.

GŁĘBOKI UBYTEK SŁUCHU (91 i więcej)

Charakterystyczne zaburzenia w rozwoju mowy i odbiorze dźwięków:
– słaby jest rozwój mowy we wszystkich jej zakresach (leksykalnym, gramatycznym, artykulacyjnym) oraz w zakresie jej rozumienia
– glos jest często głuchy, bądź piskliwy, zdarza się wymowa nosowa,
– często zakłócony jest rytm mowy, melodia, akcent, i właściwa intonacja
– uczeń mówi bądź zbyt szybko, bądź nadmiernie przeciąga głoski
– mowę odbiera głównie na drodze wzrokowej.

Specyficzne trudności szkolne ucznia:
– często nie jest w pełni rozumiany przez otoczenie
– z trudem nawiązuje kontakty społeczne
– ma ograniczoną wiedzę, bowiem korzysta prawie wyłącznie z zapisu graficznego i odczytywania mowy z ust
– ma tendencje do uczenia się na pamięć bez rozumienia treści
– odpowiadając na pytania odtwarzają wyuczone fragmenty.

Materiały zebrała:
Sylwia Krawczyk

Post navigation